In voorbereiding van onze mobiliteitslezing was het mijn taak om te flyeren in het Molenstraatje. Net als ik de flyer in de brievenbus van een eenvoudige arbeiderswoning wil steken, gaat de voordeur open. Ik leg uit waar ik propaganda voor aan het voeren ben. En dan komen de tongen los. Het koppel heeft kinderen die naar het buitengewoon onderwijs gaan en met de bus worden opgehaald. Centrumbrug weg ? Dan moeten de kinderen elke dag een half uur extra op de bus. ’s Morgens een kwartier vroeger op dus, en ’s avonds een kwartier later thuis.
Zelf hebben de ouders een job met gesplitste werktijden. Daarvoor moeten ze per dag 2 keer de brug over naar Wetteren Centrum, heen en terug dus 4 ritten. Wegens gebrek aan vlot openbaar vervoer is de auto hun enige optie. Een klein rekensommetje leert dat dit koppel hierdoor elke dag 45 minuten tot een uur zal verliezen door de extra reistijd. Tel dit bij de tijd die de kinderen verliezen op de bus en dit gezin zal dus bijna anderhalf uur per dag meer moeten besteden aan hun noodzakelijke woon-werkverplaatsingen dan nu het geval is.
En dat is niet alles. De tijd ontbrak om aan de voordeur een rekensom te maken. Maar thuis gekomen zette ik me aan het cijferen.
Eerst en vooral komt de financiële kater voor dit gezin. Reken even mee. Er zijn minimaal 220 werkdagen op een jaar. Elke dag zou dit gezin 18 km extra moeten rijden (4*4,5). Dat is bijna 4000 km per jaar. Als we uitgaan van de fiscale kilometervergoeding van 0,45 Euro/km die momenteel van toepassing is, dan zou dit gezin minimaal 150 Euro per maand extra betalen aan autokosten. Een ferme tol voor een nieuwe buitenbrug en een flinke hap uit hun maandbudget! En dan moeten we er nog bij vertellen dat die fiscale vergoeding bij lange na niet alle autokosten dekt. En ook de bijkomende kosten van een autorit om bijvoorbeeld de supermarkt aan de overkant te bereiken zijn nog niet meegeteld. Komen we dan al niet vlug aan 200 Euro per maand ?
Maar het tijdsaspect telt ook. Als de buitenplannen doorgaan verliezen de ouders op jaarbasis 165 uur door de verplichte omleiding doorheen de Ham-Bastenakkers te moeten volgen. Dat is meer dan 4 weken aan arbeidstijd. Of moeten we het anders formuleren en offeren ze binnenkort per jaar meer dan 1 maand aan vrije tijd en vakantie op ? Aan een buitentraject dat hen daarenboven de kansen ontneemt op een vlot en duurzaam openbaar vervoer?
Te vrezen valt dat een buitenscenario zelfs nog meer repercussies zal hebben. Wie meer tijd en geld aan zijn verplaatsingen moet besteden, zal andere activiteiten noodgedwongen moeten laten vallen. Geen tijd en geld meer dus om deel nemen aan sociale activiteiten of om je in te schrijven bij een sportclub. Maar evenmin is er nog ruimte om je ’s avonds bij te scholen via avondonderwijs en zo kans te maken op sociale promotie.
Vervoersarmoede kreeg voor mij een gezicht in het Molenstraatje. Gelukkig moet het zover niet komen. Als politici tenminste de moed hebben om te kiezen voor duurzame mobiliteit via een vernieuwde centrumbrug.
Reactie plaatsen
Reacties